28 Ekim 2019 Pazartesi

ATATÜRK'ÜN SAĞ ELİNE DİKKAT EDİN. MASON NİZAM DURUŞU.


ATATÜRK'ÜN SAĞ ELİNE DİKKAT EDİN. MASON NİZAM DURUŞU.

MASON "NİZAM" DURUŞU


MASON "NİZAM" DURUŞU

M.Kemal’in mason sadakat duruşunun “Bilge Kağan” duruşu olduğu iddia edilerek, bugüne kadar “Tarih” diye anlatılan masallara bir yenisi daha eklendi. Eğer bu anlayışla hareket edecek olursak, ABD’yi kuran ve mason olduğu bilinen George Washington’u da bir Türk olarak kabul etmemiz gerekecektir. Kimbilir, belki o da mason olduğundan değil de, atası (!) “Bilge Kağan”a özenerek bu duruşu yapmıştır. Gerçi M. Kemal’in “Güneş Dil Teorisi”nde George Washington’un Türk olduğuna dair bir bilgiye rastlamadım, fakat “Amazon” nehrinin adını kıtayı keşfeden Türklerin “Amma uzun” sözünden, “Niagara” şelalesinin de “Ne yaygara ne yaygara” sözünden aldığına göre,George Washington’un Türk olmadığını kim iddia edebilir? George adı, bizim Türkçe’deki Cüneyt adının gavurcasıdır denilebilirmi?. Kaynağa maynağa gerek yok, Cüneyt Arkın’a Avrupa’da George Arkın denmesi delil olarak yeterlidir! Washington soyadına da bir kulp bulunur, olmadı üvey babasının soyadıdır denilerek yeni ve sansasyonel bir bilgi daha Cumhuriyet tarihçileri tarafından tarih ilmine kazandırılmış olur!

Şaka bir yana, eğer M.Kemal bu duruşu Bilge Kağan duruşu diye yapmışsa, o halde bunu bir yerlerden öğrenmiş olması gerekir. Iddia sahibi, yazısına “gizemli” bir hava katmayı bırakıp M. Kemal’in bu bilgiyi hangi kitaptan aldığını yazmak zorundadır. Bu sualin cevabı zor olmasa gerek, zira M. Kemal’in okuduğu kitaplar ortada.

M.Kemal’in duruş şeklinin kısmen tahrip olmuş Bilge Kağan heykeline benzediğini tespit etmek mümkün olmadığı gibi, heykelin el şekli de net değildir. Delil olarak sunulan asker çocuğun fotoğrafı ise meseleyi çarpıtmaktan başka bir mana ifade etmemektedir.Çocuğun eli uniformasının dışında,

Halbuki M.Kemal’in, dolayısıyla masonların eli ise eğer kıyafetleri buna müsaitse içindedir.

Öte yandan çocuğun ayakları,topuklarının mason duruşundaki gibi bitişik durumda değil.Halbuki M.Kemal’in topukları masonların duruşuyla tıpatıp aynıdır.

ATATÜRK MASONMUYDU?



SABETAYİSTLER (Yahudi Dönmeleri)





SABETAYİSTLER (Yahudi Dönmeleri)

Sabetaycılık:17. yüzyılda İzmir ve çevresinde ortaya çıkan Sabatay Sevi'nin kurucusu olduğu, onu mesih kabul eden, Yahudi Mistisizmine ve Kabbala'ya dayanan inanç. Diyanet İşleri Başkanlığına göre Sabetaycılık bir İslam mezhebi ya da tarikatı değildir ve İslam düşüncesi içinde yer almaz.

Gizliliğin sürdürülmesi amacıyla bu inanca inananlar bulundukları ülkenin ya
ygın dininde görünmeyi tercih ederler.Yani ülkemizde müslüman olarak görünürler.

Sabetaycılar, belli kurallar dahilinde tamamen müslüman ismi almakta ve kendilerini her bakımdan "şüphe edilmeyecek ölçüde" müslüman göstermektedirler. Kendilerini yahudiliğe bağlı bir fraksiyon olarak tanımlasalar da Yahudiler tarafından resmi olarak bu dine bağlı kabul edilmezler. Kur'an da ise inanmadıkları halde Müslümanım diyenler Münafikun Suresi'nde ele alınmaktadır. Taraftarları Sabatayistler, Sabatycı, Sabetaycı, Avdedî, Dönme, Selanikli, Meamin, Maminim, Takiyyeci, Munafık gibi farklı isimlerle de anılır. İlk dönemlerde Musevi ibadet ve ayinlerine sadık kalmışlarsa da asıl Yahudilerden tamamen ayrılmış ve onlara "koferim" (kafirler) ismini vermişlerdir. Yahudiler ise renkleri değişen bir balık olduğundan "Sazanikos" (Sazan) demişlerdir. Sabetay Sevi bağlıları çeşitli ülkelerde günümüze kadar varlığını sürdürmüştür. Kutsal şehirleri Selanik'tir. Kaynak: Vikipedi. Buda benim yorumum. Yıllarca kendilerini müslüman gösterip müslüman gibi yaşamışlar fakat hiç birzaman gerçek müslüman olmamışlar.Tabiri caiz ise dönek dönek yaşamışlar. Ama dikkat edelim artık bu adamlar çok önemli yerlerin başındalar bizleride döndermeden bu insanları tanıyıp deşifre edelim.

21/07/2008 Akşamki Tek'e Tek programını seyredenleriniz varsa bu kişilerin kimliği hakkında bilgi edinmişlerdir. programda duyunca bende şaşırdım.Türkiyedeki Sabetayistler'in hadda Selanik ve İran arasındaki Sabetayistlerin gömüldüğü ünlü bir mezarlık var. Bülbülderesi mezarlığı. Türkiyenin kalbur üstü iş adamları, bürokratlar, siyasetçiler hep Sabetayist olarak anılıyor. Bu mezarlıklara defnedilen tanınmış aileler; Kalyoncular, Acarlar, Kalkavanlar Babacanlar, Ulusoylar, Tokerler,Baykallar, Eresinler, Güller, Tancalar ,Talular vs. ve daha niceleri. Aşagıdaki listeye bakarsanız. Sizlerde bazı isimler hakkında fikir sahibi olabirsiniz. Örneğin "ER" takılarına dikkat edin nerdeyse soyisimlerin % 40'ı "ER"ile başlıyor veya "ER"ile bitiyor yada ortasında"ER"takısı alıyor.

ÜSKÜDAR BÜLBÜLDERESİ KABRİSTANINDAKİ MEZAR TAŞLARINDA YERALAN SOYADLARI LİSTESİ;

Acar, Acıman, Acuner, Ağaoğlu, Adar, Akagün, Akal, Akaltın, Akan, Akaslan, Akbaş, Akbay, Akbil, Akbörü, Akçil, Akdinçer, Akduran, Aker, Akgün, Akkanat, Akkum, Akman, Akosman, Akoy, Aksel, Aksoy, Aktel, Aktepe, Akyol, Akyüz, Alever, Alfan, Alp, Alpaslan, Alpgünay, Alsancak, Altav, Altıner, Ambarcı, Anafarta, Antmen, Arasıl, Arabacı, Arcan, Arman, Arığ, Arslan, Arısal, Atak, Atakol, Atalar, Atam, Ataman, Atamer, Atatür, Atay, Ateş, Atiker, Atuk, Atılgan, Avcı, Ayaz, Ayfer, Aykan, Ayker, Aykoler, Aykut, Aytun, Ayzit,

Babacan, Baha, Bakal, Bakar, Balcı, Baler, Balkan, Balkanlı, Baran, Barda, Barutçu, Basmacı, Başal, Başaran, Başaraner, Başer, Başkurt, Başol, Baydar, Baydın, Bayer, Baykal, Bayraktar, Baysal, Baytar, Belgü, Beller, Bengisu, Beri, Berker, Betil, Beykont, Biber, Bilan, Bildacı, Bilen, Biler, Bilge, Bilget, Bilgili, Bilgin, Bilgör, Bilimli, Bilkur, Billisoy, Birben, Birced, Bircet, Birder, Biren, Birincikonuk, Birol, Bitek, Bleda, Boduroğlu, Boysan, Büke, Bumin, Bursin, Büyükdoğanay, Büyükol, Büyüktankaya, Büyüktunca,

Çağrıcı, Çakır, Çaldıran, Çamuran, Canal, Canıtez, Çankaya, Çankayaoğlu, Canlısoy, Çavuşoğlu, Çeçener, Çelik, Çeliker, Çelikkol, Çenikçi, Cercis, Ceylaner, Cezzar, Çiçek, Çifçioğlu, Cinoğlu, Ciyavil, Çıkrıkçı, Cizer, Coşkuner, Cömert, Çubukçu, Cüman, Cümbüşel, Çınar, Dağlı, Darman, Dayıoğlu, Değerli, Demir.

Demirel, Denel, Denizmen, Derman, Dertli, Devirdi, Dikmen, Dikmenoğlu, Dilber, Dilmaç, Dişmen, Dolunay, Dorman, Dorsay, Dörtköşe, Duhani, Dündar.

Eğinler, Edgüer, Edis, Ediş, Egemen, Ehat, Ekemen, Ekin, Ekinci, Elçin, Elibol, Elöve, Emilli, Eminoğlu, Emsel, Emsem, Erpul, Er, Eralp, Eraltan, Erbelger, Erbiber, Erbütün, Ercan, Erdal, Erel, Erem, Eren, Erenler, Erer, Eresen, Eresin, Ergay, Ergin, Ergüç, Erhat, Eriş, Erkorkut, Erkun, Erkut, Erler, Erman, Ersin, Ersunay, Ertan, Ertedemir, Ertek, Ertem, Ertetik, Erşahin, Erşan, Erşen, Ertürk, Esgeç, Esim, Esin, Esrigün, Etan, Etkin, Evin, Evizi, Evren, Evrenk, Ezel, Felek, Ferman, Fişekçi, Fikriğ, Fırat.

Gemici, Gen, Genç, Gencer, Gençer, Gençoğlu, Gençoğuz, Ger, Gerçel, Geren, Germen, Gevgilili, Girgin, Gökçen, Göker, Göksel, Göksu, Göksun, Gökşen, Gökşingöl, Gönç, Gonca, Gönüllü Görgül, Görk, Görüngeç, Gözen, Gül, Gülleci, Gültekin, Gün, Günay, Güner, Güney, Günkut, Günsav, Günseli, Güratay, Gürdal, Gürdemirel, Gürışık, Gürsan, Gürsel, Güventürk, Güzekin,

Harmancı, Hamarat, Hascan, Hekiman, Hısım, Hoşgel, Hun, Hürol.

İçözü, Idemen, Ilkin, Imili, Imre, Imren, Ince, Insel, Ipekçi, Irışık, Işmen, Iyibilek.

Kadı, Kadıoğlu, Kafadar, Kahya, Kalyoncu, Kandel, Kaner Kanul, Kapancı, Kaptana, Kaptanoğlu, Kara, Karaakın, Karaaslan, Karakaş, Karanfil, Karaokçu, Karul, Karyüz, Kasapoğlu, Kavrem, Kaya, Kayatür, Kaymak, Kaymakcı, Kaynak, Kazmirci, Kent, Kermen, Kılıç, Kılıççı, Kılıçerli, Kızıltuğca, Kibar,Kireççi, Kocaoğlu, Koçer, Kökmen, Kor, Koray, Korman, Köse, Kösem, Köseoğulları, Koyuncu, Koyuncuoğlu, Könik, Köylüoğlu, Kubilay, Kublay, Külahlı, Kunal, Kızılgül, Kuşcu, Kuşçu,

Laçin, Laleli,

Madra, Malta, Mayadağ, Melek, Mesci, Mescioğlu, Mesciye, Mestçi, Mete, Minisker, Moran, Mörekli, Müftüoğlu, Mutlu, Mısırlı, Mısırlıoğlu.

Narter, Nasır, Nazlı, Nevber, Nilli, Növber, Nurtopu,

Öder, Öge, Öğet, Öğüt, Öğütmen, Ogan, Öget, Okandan, Okay, Olcay, Ölçer, Olgun, Onbaşıoğlu Onbiner, Öncel, Öncü, Önder, Öndoğan, Onuk, Onur, Önür, Oray, Örer, Ortaç, Oruntak, Osmanoğlu, Oymak, Ötgünç, Özaltan, Özant, Özaral, Özatay, Özbabacan, Özbaydar, Özbel, Özberk, Özbilek, Özbilgin, Özbiricik, Özcengiz, Özçubukçu, Özdal, Özdemirler, Özden, Özdikmen, Özdiren, Özen, Özer, Özerdem, Özeren, Özerman, Özgen, Özgirgin, Özgörener, Özgül, Özkaynak, Özmen, Özmete, Özören, Öztaş, Öztürk, Özver.

Pakelli, Pakin, Pakman, Pakerman, Pakoy, Paksever, Paksoy, Pakyüz, Palacan, Pamuk, Payzın, Pekin, Peymançakır.

Sağ, Sakarya, Sakaryalı, Saker, Sakman, Saldak, Salma, San, Sancaktar, Sandalcı, Santur, Sargun, Sarp, Sarıdeniz, Sarıer, Satkın, Saygın, Saygun, Seferoğlu, Selem, Seler, Serpen, Serpil, Seval, Sevand, Sever, Sevinç, Seviş, Seyal, Seydi, Seynur, Sezen, Sezerman, Sezgin, Silman, Sirman, Sirmen, Sirmay, Sofyalılar, Solakoğlu, Somay, Somer, Somman, Sonal, Sonant, Soner, Soyarslan, Soydan, Soysal, Subaşı, Sunam, Suner, Suntay, Suntekin, Sunter, Sürel, Süser, Süslü, Susmuş, Susmuşoğlu, Sütmen.Şencan, Şengül, Şensoy, Şahinalp, Şamlı, Şamlıoğlu, Şefkati, Şercan, Şişli, Şuhubi.

Tabuman, Talu, Tamel, Tamtürk, Tan, Tanca, Tangüner, Tanır, Tanga, Tangı, Tanju, Tankaya, Tansu, Tarı, Taşbaş, Tegin, Tekant, Temel, Tendar, Tercanlı, Tezcanlı, Tolu, Tamer, Tameroğlu, Togay, Tokay, Toker, Tokses, Tolunay, Toner, Toparlak, Topçu, Topçimen, Töredi, Törüsel, Tuğlan, Tuğlay, Tuğtekin, Tüfekmen, Tuncel, Tuncelli, Tuncer, Tur, Turaç, Tünel, Türedi, Türel, Turhan, Türkölmez, Türüdü, Tüyel, Tüzecan.

Uçkan, Uçman, Uğurel, Ulcay, Ülgen, Ülger, Ülkenli, Ulukut, Uluöz, Uluman, Ulusan, Uluskan, Ulusoy, Ulutaş.

Ünel, Ünlüsoy, Uras, Ürer, Ürkün, Ürün, Usmangil, Üstüngör, Uşen, Uysal, Üzenli.

Veral, Yal, Yalınçetin, Yalman, Yaltı, Yalın, Yasa, Yassıtepe, Yayalar, Yazgan, Yenen, Yeşildal, Yeter, Yılmazer, Yonsel, Yönter Yurtbay, Yuvalıoğlu, Yücesan, Yücel, Yücer.

Zadiş, Zeybek, Zeybeker, Zekavet, Zeren, Zorlukol, Zorluuysal )

SABETAYCI UNLULER;

Mahir Tokay (Guzel Sanatlar Akademisi'nin kurucusu)

Fevziye Hanim (Isik Lisesi'nin kurucusu)

Karakoy Borekcisi Hasan bey (Meshur yagma Hasan Boregi)

Feriha Sanerk (Ilk Kadin emniyet muduru)

Halide Edip Adivar (Yazar)

Ziya Gokalp (Turkculugu ilk telaffuz edenlerden)

Dr. Sefik Husnu (Cumhuriyet tarihinin ilk sosyalistlerinden)

Fatin Rustu Zorlu(Menderes Hukumeti'nde Bakan)

Fazli Necip Bey (Yeni Asir'in kurucusu)

Dinc Bilgin (Sabah gazetesinin eski sahibi)

Erol ve Sedat Simavi (Hurriyet gazetesi'nin eski sahipleri)

Ahmet Emin Yalman (Vatan gazetesinin kurucusu)

Abdi Ipekci (Milliyet Gazetesi'nin eski Genel Yayin Yonetmeni)

Rahşan Ecevit (Bulent Ecevit'in karısı)

Tansu Çiller (Eski Basbakan, DYP Genel Baskani)

İsmail Cem (Dışişleri Bakani)

Cevik Bir (Emekli General)

Leyla Gencer (Dunyaca unlu soprano)

Cemil İpekçi (Unlu Modaci)

Dede Cemil İpekçi (Turkiye'de Ilk sinemanin kurucusu)

Izak Ben Zwi (İsrail'in ikinci cumhurbaskani)

Yıldız Kenter-Oya Başar-Ajda Pekkan-Bülent Ersoy Ali Kırca-Mustafa Altıoklar Cem Davran-Fazıl Say-Kemal Derviş-Haldun Dormen-Emre Kongar-Hande Ataizi-Yasemin Kazonova-Okan Bayülgen-Orhan Pamuk-Şinasi-Zeki Müren-Reşat Nuri Güntekin-Mehmet Ali Erbil- Mehmet Ali Birand-Zeki Alasya-

Barış Manço.
Barış Manço (10. sınıfa kadar Galatasaray Lisesi'nde okuyan Barış Manço babasının vefatının ardından, kendisi de bir Selanik göçmeni olduğu için Şişli Terakki Lisesi'ne geçerek oradan mezun olur).

Şinasi ise şair evlenmesi adlı eseri vardır.Tanzimat fermanı çıktıktan sonra Şair evlenmesi adlı tiyatro eserini vererek görücü usulü evlenmeye karşı çıkmıştır.İlk yerli gazeteyi çıkarmıştır Tercüman-ı Ahval.

Sabetaycılar arasında Reşat Nuri Güntekin,Zeki Müren,Barış Manço ölümünün geregi Karacaahmet mezarlıgına gömülmüştür.Sabetaycılar inancının geregi Karacaahmet mezarlıgına genelde 8.adaya gömülür.

Orhan Pamuk'un tüm ailesi aristokrattır.Dedesi bir mühendis.Cumhuriyetin ilk yıllarında bir şirket kurmuş ve bu şirketi kısa zamanda üst bir düzeye çıkararak inanılmaz bir servet elde etmiş.(O yıllarda Türkiye'de İnşaat ve Demiryolu sektörü Sabetay grupların elinde idi.Dedesinin bu gruplar ile çok yakın hatta ortak olduğuna ilişkin belgelerde bulunmaktadır.)

Şahıslara baktıgımızda Kemalist ideolojileri benimsediklerini görürüz.Müslüman Türkü örfünden uzaklaştırdıklarını,TV'ler aracılıgıyla kendilerini insanlara sevdirildigini ve insanları yozlaştırma işinde başı çektiklerini görürüz.

Kendini ve seninle aynı davadaki düşünenleri yetiştirmek için geç kalma.Çünkü onların başka birçok ülkesi var.Onlar hep var olacak. Onların İsraili,onları Amerikası,onların Fransası,onların İngilteresi var .

Ama bizim BAŞKA TÜRKİYEMİZ YOK. ÜLKENE SAHİP ÇIK.
Dostunu,düşmanını iyi tanı.

https://plus.google.com/+GBirinci/posts/RT7UwN4VM7f

26 Ekim 2019 Cumartesi

Osmanlı Padişahları Neden Hacca Gitmedi?


Osmanlı Padişahları Neden Hacca Gitmedi?

Prof. Dr. Özcan, padişahın ne kadar zengin olursa olsun, kalabalık bir orduyu teçhiz edip beraberinde götürmesinin mümkün olmadığını söylüyor. 

Prof. Dr. Abdülkadir Özcan, Prof. Dr. Arzu Terzi, Prof. Dr. Mehmet Çelik, Prof. Dr. Mahfuz Söylemez, Prof. Dr. İsmail Kara ve Prof. Dr. Ekrem Buğra Ekinci'nin makalelerinin yer aldığı dergide konu masaya yatırıldı
; siyasi, askeri, mali ve fıkhi sebepler, yol güvenliği ve zaman meselesi tüm ayrıntıları ve örnekleriyle ele alındı.

Yedi kıtaya hükmeden, yeryüzünde Allah'ın gölgesi olan Müslümanların halifesi Osmanlı padişahları neden Hacca gitmezdi? Kendi yerlerine Hacca gitmesi için vekalet verdikleri kişiler kimlerdi? Hanedanın kadın üyeleri bu ibadetleri yerine getirir miydi? İbadet masraflarını ceplerinden mi öderlerdi? Emevi ve Abbasi halifelerinde durum neydi, onlar Hac ibadetlerini nasıl yerine getirirdi?

Derin Tarih dergisi Ekim sayısında, işte tüm bu soruların yanıtlarını veren bir dosya konusu hazırladı:

Fıkhi bakımdan yanlıştı

Konuyla ilgili en kapsamlı makale Prof. Dr. Abdülkadir Özcan'ın kaleminden... Meseleyi tüm yönleriyle açıklayan Özcan, konuyu öncelikle 'fetret' açısından ele alıyor: 'Osmanlı Devleti'nde padişahsız dönemler 'fetret' olarak algılanırdı. Bu bakımdan değil Hacca gitmek, tahttan indirilmek endişesiyle III. Murad cuma namazlarına bile gidemiyordu.'

Padişahın sıradan bir insan olmadığını da hatırlatan Özcan, dolayısıyla padişahın bir yerden bir yere gitmesinin uzun hazırlıklar gerektirdiğini, kalabalık bir ordunun teşekkülü ve tabiatıyla mali boyutunun bulunduğunu söylüyor: 'O devrin ulaşım vasıtalarına göre İstanbul'dan Mekke'ye en az 5-6 ayda ulaşıldığı ve bu gidişin bir dönüşü olduğu göz önünde bulundurulduğunda padişahın böyle bir uzun yolculuğa çıkması demek, şahsına bağlı Hassa Ordusu ve çok sayıda harem hizmetlisinin de beraberinde gitmesi demektir.'

İşte bu noktada Hacca gitmenin şahsi gelirle yapılan bir ibadet olduğu gerçeği de akla geliyor. Prof. Dr. Özcan, padişahın ne kadar zengin olursa olsun, kalabalık bir orduyu teçhiz edip beraberinde götürmesinin mümkün olmadığını söylüyor. Ayrıca padişahın devletin ordusunu kendi kişisel ibadeti için kullanmasının fıkhi bakımından yanlışlığına dikkat çekiyor.

Kamu huzuru şahsi ibadetten üstün

Peki o dönemki İslam alimlerinin padişahların Hacca gitmemesi konusunda görüşleri neydi? Prof. Dr. Özcan, makalesinde bu konuya ilişkin 'İslam alimleri dışarıdan saldırı, içerideyse fitne çıkma ihtimali varsa ve bundan da Müslümanlara zarar gelecekse halife ve sultanların Hacca gitmelerine gerek görmemiş, kamunun huzurunu şahsi ibadetten üstün tutmuştu' bilgisini paylaşıyor.

Tüm bu durumlara karşın padişahlar, İslamın beş şartından biri olan Hac ibadetini yine de yerine getiriyordu. Nasıl mı? Prof. Dr. Abdülkadir Özcan makalesinde arşiv belgelerindeki kayıtlara göre her yıl 10 altın karşılığında Osmanlı sultanları adına Hac ibadetini eda eden Medinelilerin var olduğunu ve bunları Şeyhülharem'in denetlediğini yazıyor.

İki padişaha vekalet eden Zahid Efendi

Prof. Dr. Arzu Terzi ise vekaleten yaptırılan Hac ibadetine değiniyor. Vekaletle Haccın dönemin ünlü alimlerinin fetvası alınarak gerçekleştirdiğine dikkat çeken Terzi, padişahlara vekaleten Hac ibadeti yapacak kişinin Mekke ve Medine'de ikamet eden kadı, müderris, hatip ve imam gibi ilmiye sınıfı mensuplarının arasından seçildiğini anlatıyor. Bu kişilerde aranılan özellik ise salah, zühd ve takva sahibi olmak... Terzi'nin verdiği bilgiye göre Sultan Abdülmecid'in Hac farizasını yerine getiren kişi Mekke-i Mükerreme Kadısı İmameddin Efendi'ydi. Sultan Abdülaziz ise Medine'nin tanınmış ulemasından Müderris Zahid Efendi'yi, devamında ise Zahid Efendi'nin oğullarını bu vazifesini yerine getirmeleri için vekaletlendirmişti. Prof. Dr. Terzi, vekalet yoluyla yapılan Haccın bedelinin Osmanlı padişahlarının şahsi gelirlerinin toplandığı Ceyb-i Hümayun Hazinesi, ardından yine aynı amaç için kurumsallaşan Hazine-i Hassa tarafından ödendiğini de anlatıyor.

Derin Tarih'teki makalelerden ibadetini yerine getirmek için Hacca giden kişilerin padişahın saltanatının devamı için toplu dualar ettiğini de öğreniyoruz. Arşiv kayıtlarında da mevcut olan bu duanın sebebi, Osmanlı padişahlarının yüzyıllar boyunca Haccın hamiliğini üstlenmeleri... Prof. Dr. Arzu Terzi, Müslümanların ibadetini güven içinde yapabilmesi için Osmanlı sultanlarının Hac yollarının yapımı-onarımı, güvenliğinin temini, kutsal yerlerin temizliği ve bakımı, hacılara sunulan sağlık hizmeti, misafirhane inşası gibi hizmetleri sağladığını belirtiyor.

Emevi ve Abbasi halifeleri giderdi

Prof. Dr. Ekrem Buğra Ekinci ise Emevi ve Abbasi halifelerinin bu ibadeti nasıl ifa ettiklerini şöyle anlatıyor: 'Emevi ve Abbasi halifelerinden Hacca giden vardır. Onların Hacca gitmeleri o devir için bir mahzur doğurmamıştı. Ama devir değişmiş, mesafeler uzamıştır. Kaldı ki hükümdarlar için Hacca gitmemek bir ruhsattır. Abbasi halifesi Harun Reşid dokuz defa Hacca gitti diye diğerleri de gitmeliydi denilemez. Harun Reşid kendisine tanınan ruhsattan istifade etmemeyi tercih etmiştir. İşini bir fetvaya uyarak yapana artık niye böyle yaptığı sorulmaz.'

Şah Sultan kendi kesesinden ödedi

Gelelim Osmanlı Hanedanı'nın kadın üyelerinin Hac ibadetini nasıl yaptıklarına... Prof. Dr. Abdülkadir Özcan makalesinde hanedanın kadın üyelerinden Hacca gidenlerin sayısının fazla olduğuna dikkat çekiyor: '1573 yılındaki Hacda Osmanlı Hanedanı II. Selim'in kızı Şah Sultan tarafından temsil edilmişti. Şam valisine ve Hac emrine gönderilen fermanda sultan ve maiyetindekilerin şeref misafiri oldukları bildirildiği halde Şah Sultan'ın gerekli malzemenin ücretini kendi kesesinden ödemesi dikkat çekicidir.

RİSALE AJANS 

http://www.kackar53.com/kultur/osmanli-padisahlari-neden-hacca-gitmedi-h2086.html

Yahudiler Sinagogda İzmir Marşı’yla Coştu!


YAHUDİLER SİNEGOGTA İZMİR MARŞINI SÖYLÜYORLAR